#169 Kerstmis

Voor Gabriela en Kirsten is het altijd een hele reis met de trein en de bus om naar hun ouderlijk huis te komen. Als het om kerstmis gaat lijkt het echter alsof ze vleugels krijgen en de reis de helft korter duurt. Er zijn ook zoveel oude, maar positieve gevoelens verbonden met dit moment van het jaar.

In huize Nobel spelen de kerstdagen zich ook buitenshuis af. Door de landelijk gelegen locatie lijkt het erop alsof je de kerststal op iedere plek tegenkomt. Ook kerstbomen staan vaak buiten te schitteren. Binnen een gedekte tafel, kaarsjes, de glazen. Persoonlijk hebben ze een eigen bijdrage voor het diner bedacht.

Iedereen, ook Octavio, heeft een gerecht meegenomen. Het is enige tijd geleden dat de ouders van de meiden hem hadden uitgenodigd voor de kerstdagen. De reden daarvoor lijkt nog steeds actueel, want als de kat des huizes op zijn schoot springt krijgt hij spontaan tranen in zijn ogen. Gelukkig begrijpen ze dat allemaal.

Ze zitten nog maar net aan het voorgerecht als de telefoon gaat. Je ziet Jan Nobel twijfelen, maar toch staat hij op en pakt de hoorn. Even later zegt hij tegen Octavio: ‘het is voor jou, je kunt hem overnemen op de lijn in de kamer hiernaast. Als je de hoorn opneemt dan zal ik het gesprek doorzetten, het gaat trouwens over je vader.’

Iets met zijn hart, zijn vriendin heeft de hulpdiensten gebeld.’ In de tien minuten dat Octavio aan de lijn is legt Jan uit dat hij een ziekenhuis aan de lijn kreeg. ‘Dat dit juist nu moet gebeuren, die jongen heeft al zoveel doorgemaakt de laatste tijd.’ Maria Nobel knikt instemmend. ‘Laten we even afwachten wat de uitslag is.’

Als Octavio terugkomt verteld hij dat zijn vader al geopereerd is. Er zijn twee stents geplaatst, gelukkig was er niets met het hart zelf, alleen met de bloedtoevoer. Nee, ze hoeven nu niet naar het ziekenhuis. Morgen zal hij bellen met de vriendin van zijn vader. Hij glimlacht opgelucht en vraagt: ‘nu verder met het hoofdgerecht?’


Christmas

For Gabriela and Kirsten it is always a long journey by train and bus to get to their parental home. When it comes to Christmas, though, it seems like they’re getting wings and the journey is cut in half. There are also so many old but positive feelings associated with this time of year.

In the Nobel house, Christmas also takes place outdoors. Due to the rural location, it seems as if you encounter the nativity scene in every place. Christmas trees are also often shining outside. Inside a set table, candles, the glasses. Personally, they have come up with their own contribution for dinner.

Everyone, including Octavio, has brought a dish. It has been some time since the girls’ parents invited him for Christmas. The reason for this still seems current, because when the cat of the house jumps on his lap, he spontaneously gets tears in his eyes. Fortunately, they all understand that.

They’ve barely finished their appetizer when the phone rings. You see Jan Nobel doubting, but he still stands up and picks up the receiver. A little later he says to Octavio: ‘it’s for you, you can take it on the line in the next room. If you pick up the receiver I’ll transfer the call, by the way it is about your father.โ€

“Something with his heart, his girlfriend called the emergency services.” In the ten minutes that Octavio is on the phone, Jan explains that he got a hospital on the phone. โ€œThat this should happen right now, that boy has been through so much lately.” Maria Nobel nods in agreement. “Let’s wait and see what the result is.”

When Octavio comes back he tells that his father has already had surgery. Two stents were placed, luckily there was nothing to do with the heart itself, just the blood supply. No, they don’t have to go to the hospital now. Tomorrow he will call his father’s girlfriend. He smiles with relief and asks: ‘Now on to the main course?’


Advertisement

14 thoughts on “#169 Kerstmis

  1. Kyra Locier ๐Ÿ›ก๏ธ @klyralocier Vind dit leuk.

  2. Leon van Bokhorst December 25, 2022 — 5:35 am

    ๐Ÿ˜Œ

  3. Hรจ gelukkig ook kerst bij de meisjes maar wat vreemd dat het ziekenhuis Octavio bij hun ouders thuis belt. Dat wordt vast duidelijk in een van de volgende afleveringen. Gelukkig is tante oma Hatty er nog. Ergens.

    1. De vriendin van zijn vader wist dat hij daar met de kerst was… ๐Ÿ˜Š๐Ÿ‘Œ๐Ÿป

  4. Andrรฉ Vollering December 25, 2022 — 10:32 am

    Goede dagen Huub.

    1. ๐Ÿ˜Š๐Ÿ‘Œ๐Ÿป Jij ook Andrรฉ!

  5. ๐Ÿ˜Š๐Ÿ‘Œ๐Ÿป Leuk dat je een heel verhaal aan โ€˜t schrijven bent! ๐Ÿ˜ƒ

    1. Tja, voor ik het wist zat ik er spontaan middenin. ๐Ÿ˜Š๐Ÿ‘Œ๐Ÿป

  6. Spannend Huub

    1. Nou hรจ, morgen weer verder! ๐Ÿ˜ƒ

  7. Sweet & nice things December 25, 2022 — 9:38 pm

    Sweet & nice things liked your post #169 Kerstmis.

  8. Dankjewel Sweet & nice things. ๐Ÿ‘Œ๐Ÿป

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close