#138 Verbinding

Sinds een paar dagen ben ik op zoek naar het juiste woord dat deze actuele tekst moet kenmerken. Als ik kijk naar het beeld wat ik erbij heb geplaatst ligt het woord ‘straat’ voor de hand. Er is een heel rijtje synoniemen dat hier een samenhang vindt: baan, laan, pad, steeg, straat, weg. Dat bedoel ik niet.

Een straat maakt deel uit van de publieke ruimte. Veelal is zij verbindingsweg. Vaak spreek je over ‘mijn straat’. Als je wilt weten of jij je eigen straat echt kent kun je een fotoserie maken van de straat waar je woont. Ho! Stop! Niet meteen naar buiten gaan met je camera. Eerst 14 dagen op allerlei momenten gaan wandelen.

De straat waar je woont heeft veel meer kanten dan je zou denken. Vroeg in de ochtend, midden op de dag, in de avond en de nacht. Bij zon, regen, sneeuw, of bij stroomuitval. Ook het uiterlijk van een straat, de stoep, de weg, de huizen, het straatmeubilair, de bomen, tuintjes en verkeersborden kennen een geschiedenis.

Door al die historische lijnen denkbeeldig te verbinden ontdek je een persoonlijk stadslandschap. Dit is de micro-versie van waar stadsplanning over gaat. Die macro-versie gaat over de grote lijnen die een stad markeren. Als burger heb je daar zelden zeggenschap over. Hoogstens iets over de straat waar je woont.

De plaatsing van de vijf fietsrekken die je op de bovenste foto ziet is gerealiseerd na ons verzoek aan de gemeente. Eerst werden er drie rekken geplaatst, later nog twee erbij. In deze fietsrijke omgeving geen luxe. De reden waarom fietsrekken een goed idee zijn zie je tegen de boom links staan. Fietsen beschadigen bomen.

Vanuit mijn raam op de 4e etage is dit mijn uitzicht aan de straatzijde, recht naar beneden gekeken, sinds 34 jaar. Soms heb je een tijdje kinderen in de straat, die worden ouder en dan stopt het spelen. Ik ben in mijn leven 6 keer verhuisd. De verbinding met straat en wijk bestond al voor ik er woonde. Hardop dromen dus.


Connection

For a few days now I have been looking for the right word to characterize this topical text. When I look at the image I have placed next to it, the word ‘street’ is obvious. There is a whole row of synonyms that find a connection here: track, avenue, path, alley, street, road. I don’t mean that though.

A street is part of the public space. It is often a connecting road. You often talk about ‘my street’. If you want to know if you really know your own street, you can make a photo series of the street you live in. Hey! Stop! Don’t go outside with your camera right away. First, go for a walk for 14 days at various times.

The street where you live has much more sides than you might think. Early in the morning, in the middle of the day, in the evening and at night. In sun, rain, snow, or in the event of a power failure. The appearance of a street, the sidewalk, the road, the houses, the street furniture, the trees, gardens and traffic signs have a history.

By connecting all those historical lines in an imaginary way, you discover a personal urban landscape. This is the micro version of what urban planning is all about. That macro version is about the broad lines that mark a city. As a citizen you rarely have control over this. At most something about the street where you live.

The placement of the five bicycle racks that you see in the top photo was realized after our request to the municipality. First three racks were placed, later two more. No luxury in this bicycle-rich environment. You can see the reason why bicycle racks are a good idea against the tree on the left. Bicycles damage trees.

From my 4th floor window, this is my street side view, looking straight down, for 34 years. Sometimes you have children in the street for a while, they get older and then they stop playing. I have moved 6 times in my life. The connection with the street and the quarter already existed before I lived there. So dream out loud.


Advertisement

10 thoughts on “#138 Verbinding

  1. ❤️

  2. Er staat ‘Hoi’ op de stoep en een lieve vlinderachtige – een hartelijk welkom voor wie naar beneden en naar buiten kijkt, zoals jij.

    Over stadsplanning gesproken: soms ging het goed, zoals in de jaren vijftig hier in Amsterdam-Nieuw-West. Wijkbewoners zijn gaan houden van die, nu wat versleten wijk en kwamen ervoor op toen de speculatiebouw in de nieuwe eeuw alles kapot dreigde te maken. Uit die actievoerderij is hier het Van Eesteren Museum ontstaan, genoemd naar de stedebouwkundige die in de vorige eeuw leiding gaf aan het bedenken en ontstaan van Nieuw-West.

    Nieuw-West is nog steeds een wijk van wat vorige eeuw genoemd werd ‘de arbeidersklasse’. In de jaren vijftig waren het de verkommerde gezinnen die woonden in het verkrotte Amsterdam-Centrum, later kwamen ze uit Spanje en Italië, nog weer later uit Marokko en Turkije. Al die generaties, al die kleuren, al die culturen voelen zich hier thuis.

    Licht, lucht en ruimte, daar ging het Van Eesteren c.s. om. Gezond en gelukkig leven, dat moest er voortaan voor iedereen zijn. Dat werd hier bereikt. Het Van Eesteren Museum houdt dat in ere, want er valt veel te leren van de opbouwtijd.

    1. Dat was een vooruitstrevende tijd en een met visie. Heb ooit nog een half jaartje bij Van Eesteren gewerkt als timmerman na een omscholingscursus. Mijn grootouders van moederskant woonden in Amsterdam West en Oud-Zuid in huizen van de woningcorporatie Rochdale, opgericht in 1903 en vernoemd naar een Engels plaatsje waar de coöperatieve gedachte zijn oorsprong heeft.

      https://familieblomamsterdam.wordpress.com/2017/12/21/nu-ben-ik-gauw-weduwe-dacht-ans-gelukkig-liep-het-goed-af/

      1. Rochdale in Engeland – dat klopt, daar zou in de 19e eeuw door wevers de eerste woningcorporatie zijn gesticht.
        Cornelis van Eesteren zelf was afkomstig uit de Alblasserwaard, haast een Rotterdammer dus 😉 Zijn vader was er een succesvol aannemer. Cornelis had het bedrijf over moeten nemen, maar toen zijn vader hem, om theoretisch onderlegd te raken, naar een bouwkunde-opleiding stuurde, viel Cornelis voor de stedenbouwkunde (daar zit overigens nog een hele geschiedenis aan vast die de moeite waard is).
        Afijn, vader en Cornelis raakten licht gebrouilleerd en Nederland raakte een visionair rijker. De opvolging ging intussen over naar een andere zoon. Uiteindelijk was het natuurlijk ‘eind goed, al goed’.
        Kan het zijn dat jij hebt gewerkt bij die andere zoon?

        1. Klopt bij J.P. Van Eesteren in Rotterdam en omgeving, maar familie dus. Mooi hoor. Daarna tijdje als decorbouwer bij Kees Christiaanse, toen via Rem Koolhaas OMA, later via KCAP. Toen richting grafische industrie en op de Academie van Beeldende Kunsten gaan studeren op de avondopleiding.

  3. Goedemorgen.
    Schrijven over wat je ziet.
    En een grotere context…

  4. Leuk stukje weer 😊

  5. miesmadeleine liked your post #138 Verbinding.

  6. Sabine Verburg liked your post #138 Verbinding.

  7. is een leuke straat bij jou ook rustig 😃

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close