THE PLACE WHERE YOU ARE

DE NEDERLANDSE VERSIE VIND JE ONDER AAN DE PAGINA


The streets of Rotterdam. Rot-ter-dam. City on the river – the Maas – that ends at sea. The North Sea. I have known those streets for 63 years now. They have changed in appearance over time. Like me. You can determine such data. They belong to the world, to the facts, and to language. “That straitjacket of language” Wittgenstein said – in his “Philosophical Investigations” from 1951.

I was born in Rotterdam after the war. Forty years ago I came across Zocherspark – which could be compared to Central Park in New York, because of its location – a Portuguese tourist who wondered: “where is the past here?” Understanding I told her that the past was largely gone up in smoke after the bombing of the German Luftwaffe in May 1940. I have witnessed the reconstruction of this city from my early childhood. The sound of pile foundations hammered into the ground was never far away. Just like the Modernist architecture that resulted. In the course of time, a more postmodern approach has been added. So nowadays the city is flooded with visitors from far and wide.

With the look of today, you would almost forget the events of the past. But for me, every street, every building, and every neighborhood is loaded with memories. It goes without saying that I am not unique in that. The same applies to my contemporaries, or the residents of Lisbon, Paris, Frankfurt, Sousse, and Cairo. In fact, we are all living beings with a past. Hence the question: “where is the past here?” Because people are displaced without a past.

If you don’t know who your parents were, or your grandparents, your family, their friends, loved ones, neighbors, or colleagues … what kind of world do you live in? What place do you occupy then? How can you build a relationship with yourself if you feel no connection with the world around you? If it is unclear what role you play in that whole? Then … then it’s time. It is high time for a look in the mirror that the world is before you, a dive into your past, which shows you the way to the present. To see that you are not alone in the place where you are now. That there is a larger entirety that needs you too. That your contribution matters. In the way that suits you. By feeling that you are alive and that this beating heart in your chest is meant to show you the way “effortlessly”. If you do what you were created for. And really … “what” doesn’t matter. That is constantly changing, but “how” and “why” do matter. As long as you live.

assemblage

DE PLEK WAAR JE BENT

De straten van Rotterdam. Rot-ter-dam. Stad aan de rivier – de Maas – die uitloopt op zee. De Noordzee. Ik ken die straten nu 63 jaar. Ze zijn veranderd qua uiterlijk in de loop van de tijd. Net als ik. Zulke gegevens kun je vaststellen. Ze behoren tot de wereld, van de feiten en van taal. ‘Die dwangbuis van taal’ zei Wittgenstein – in zijn ‘Philosophical Investigations’ uit 1951.

Ik ben geboren in het Rotterdam van na de oorlog. Veertig jaar geleden kwam ik in het Zocherspark – dat je zou kunnen vergelijken met Central Park in New York, vanwege de ligging – een Portugese toeriste tegen die zich verbaasd afvroeg: ‘waar is hier het verleden?’ Begripsvol vertelde ik haar dat het verleden grotendeels in rook was opgegaan, na het bombardement van de Duitse Luftwaffe in mei 1940. De wederopbouw van deze stad heb ik vanaf mijn vroege jeugd meegemaakt. Het geluid van heipalen nooit ver weg. Net als de Modernistische architectuur die het gevolg was. Daar is in de loop van de tijd een postmodernere aanpak bijgekomen. Zodat de stad tegenwoordig overspoeld wordt met bezoekers van heinde en verre.

Met de blik van nu zou je de gebeurtenissen uit het verleden bijna vergeten. Maar voor mij is iedere straat, ieder gebouw en iedere wijk geladen of bezwangerd met herinneringen. Het spreekt vanzelf dat ik daar niet uniek in ben. Hetzelfde geldt voor mijn tijdgenoten, of de bewoners van Lissabon, Parijs, Frankfurt, Sousse en Cairo. Sterker, we zijn allemaal levende wezens met een verleden. Vandaar dat die vraag: ‘waar is hier het verleden?’ terecht is. Omdat mensen ontheemd raken zonder een verleden.

Als je niet weet wie je ouders waren, of je grootouders, je familie, hun vrienden, geliefden, buren, of collega’s… in wat voor wereld leef je dan? Welke plek neem jij dan in? Hoe kun je een relatie opbouwen met jezelf als je geen verbinding voelt met de wereld om je heen? Als het onduidelijk is welke rol jij speelt in dat geheel? Dan… dan is het tijd. De hoogste tijd, voor een kijk in de spiegel die de wereld voor je is, een duik in je verleden, die je de weg wijst naar het heden. Om te zien dat je niet alleen staat op de plek waar je nu bent. Dat er een groter geheel is dat ook jou nodig heeft. Dat jouw bijdrage van belang is. Op de manier die bij jou past. Door te voelen dat je leeft en dat dit kloppende hart in je borst er voor bedoeld is je ‘moeiteloos’ de weg te wijzen. Als je doet waarvoor jij in de wieg gelegd bent. En echt… ‘wat’ maakt niets uit. Dat veranderd nu eenmaal voortdurend, maar ‘hoe’ en ‘waarom’, doet er wel toe. Zolang als je leeft.


IMAGE: ASSEMBLAGE ‘ISOLA BELLA’ BY HUUB KOCH


5 thoughts on “THE PLACE WHERE YOU ARE

  1. Jay Jasper likes your post.

  2. Elisabeth Dewalt December 1, 2019 — 8:17 pm

    Elisabeth Dewalt likes your post

  3. Kent Wayne likes your post.

  4. Luanne Castle likes your post.

  5. Joop Ridder vindt dit leuk.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close