Do you still enjoy yourself?

DE NEDERLANDSE VERSIE VIND JE ONDER AAN DE PAGINA


“Why would you want to make a book if the content is already online?” There is no answer to an old friend’s question that does justice to his question and to the desire I had put to him that day. More as a notification than as an unintended request for approval of my intention. That situation has since changed. One book has been published, the second will not be published as a printed version, because it is no longer clear whether it is still relevant.

If you look at the place where I live and work, it is immediately clear how I have surrounded myself with books. They are companions who have been familiar to me from the earliest years in my life to the present day. Some children’s books evoke memories of bedtime stories. By the time I was supposed to make a career choice, I already had some experience in making printed matter. Posters, leaflets, newspapers, and magazines. It became clear to me later that this was a profession, an occupation. I also wrote articles in the newspapers I provided. And published a collection of poems when I was eighteen. By that time I regularly interacted with writers, journalists, and artists. During my studies at the Academy of Visual Arts, I finally opted for graphic design. Designing magazines was discussed there, just like book designs during an exchange in Germany. Yet I have learned most about what is involved in book and magazine design by studying the work of known and unknown masters. This is how you come into contact with the love for the metier. Which often contrasts sharply with daily practice. You will find out later.

Prior to my studies, I was active as a documentary photographer. Here too, love for the craft played an important role. The word that fits is “deepening”. The Chinese call that “Kung Fu”. What “skill” means. That skill is synonymous with “effectiveness.” This means that action gets into your “system” in such a way that it becomes “spontaneous” and “effortless”. That you develop an “eye” or a “feeling” for what constitutes an appropriate response or approach. And so, depending on the situation or the project, a correct answer is to a current question. Books and magazines act as media. A medium is a vehicle to convey “something”. Often a vision, an experience, a view of things. Especially personally, because every person, every maker, represents a one-off position. To express that intimate perspective, you cannot do without skills. They can also differ, in the same way, that there are differences in age, origin, climate and geographical principles. They determine the sense of life expressed in texts, images, and design. Whether this appears as a book, as a magazine, as a multimedia work or as an art and craft. All these forms and phenomena are indebted to the theater for my idea. Drama, music, and dance. Framed within a set-up that moves over a timeline as actors, in scenes or chapters. Traditional with a beginning, middle and end. Nowadays in storylines that mean a break with that tradition. In that regard, short stories are snapshots that are related to photography. Or with the visual arts. You see what is within the framework, but a good listener also experiences the importance of what is not shown. Like reading between lines with a text. What is not said may say just as much as what has been put into words or put into the picture. Meaningful chaos.

Every “expression” is sooner or later subject to criticism. This feedback is the fundamental right of the reader or viewer who takes the trouble to share his or her impressions. Which usually makes clear which viewpoint the viewer takes. The highly personal experience. Whether that opinion, that judgment, or that vision adds anything depends on the approach. As a maker, you have no influence on that. You select such comments based on “what you can do with”. And that too is time-bound. Just like a magazine or a book.

You will find makers and consumers in every area of ​​the social fabric. I disregard the professional critic as an intermediary here. Doers do things because they can’t help it. Maybe because makers are also mediums. Through which life flows that find a form, like a wave in the sea. Like notes that make a melody as the sum total. A story that comes to life in successive scenes, from snapshots. Asking about the value of creative activities remains useless. Just as if you would like to formulate an opinion about the rising and setting of the sun and the moon, the changes in the weather. This is an eternal dance, in which we as spectators are temporary. Within a larger whole that you are part of and plays as an outsider. Trying to catch that with words of images is a pastime. As long as it serves no other purpose. “Do you still enjoy yourself?” It is a question from the time that the old friend, from the beginning of this reflection, was still a colleague. And no, an answer doesn’t matter …

leonenhuub

Heb je het nog naar je zin?

‘Waarom zou je een boek willen maken als de inhoud al online staat?’ Op die vraag van een oude vriend bestaat geen antwoord dat recht doet aan zijn vraag en aan het verlangen dat ik op die dag aan hem had voorgelegd. Meer als mededeling dan als onbedoeld verzoek om goedkeuring van mijn voornemen. Inmiddels is die situatie veranderd. Eén boek is uitgegeven, het tweede gaat er voorlopig niet komen als gedrukte versie, omdat het niet langer duidelijk is of het nog relevant is.

Als je kijkt naar de plek waar ik woon en werk dan is het direct duidelijk hoe ik mij omringt heb met boeken. Het zijn metgezellen die mij vanaf de vroegste jaren in mijn leven tot op de huidige dag vertrouwd zijn. Sommige kinderboeken roepen herinneringen op aan verhalen voor het slapengaan. Tegen de tijd dat ik geacht werd een beroepskeuze te maken, had ik al enige ervaring in het maken van drukwerk. Affiches, folders, kranten en tijdschriften. Dat dit een vak was, een beroep, werd me pas later duidelijk. Ik schreef ook artikelen in de krantjes die ik verzorgde. En publiceerde een gedichtenbundel toen ik achttien was. Tegen die tijd ging ik regelmatig om met schrijvers, journalisten en kunstenaars. Tijdens mijn studie aan de Academie voor Beeldende Kunsten koos ik uiteindelijk voor grafisch ontwerpen. Vormgeven aan tijdschriften kwam daar aan de orde, net als boek-ontwerpen tijdens een uitwisseling in Duitsland. Toch heb ik het meeste geleerd over wat er komt kijken bij boek- en tijdschrift ontwerp door het werk van bekende en onbekende meesters te bestuderen. Zo kom je in contact met de liefde voor het vak. Wat vaak in schril contrast staat met de dagelijkse praktijk. Daar kom je pas later achter.

Voorafgaand aan mijn studie was ik actief als documentair fotograaf. Ook daar speelde de liefde voor het vak een belangrijke rol. Het woord dat daarbij past is ‘verdieping’. Chinezen noemen dat ‘Kung Fu’. Wat ‘vaardigheid’ betekent. Die vaardigheid is synoniem met ‘doeltreffendheid’. Wat wil zeggen dat een handeling zo in je ‘systeem’ gaat zitten, dat ze ‘spontaan’ en ‘moeiteloos’ wordt. Dat je ‘een oog’ of een ‘gevoel’ ontwikkeld voor wat een passende reactie of aanpak is. En dus, afhankelijk van de situatie of het project, een juist antwoord is op een actuele vraag. Boeken en tijdschriften fungeren als media. Een medium is een voertuig om ‘iets’ over te brengen. Veelal een visie, een ervaring, een kijk op de dingen. Vooral persoonlijk, omdat ieder mens, iedere maker, een standpunt vertegenwoordigt dat eenmalig is. Om uitdrukking te kunnen geven aan dat intieme perspectief, kun je niet zonder vaardigheden. Ook die kunnen verschillen, op dezelfde manier als er verschillen zijn in leeftijd, afkomst, klimaat, en geografische principes. Die bepalen het levensgevoel dat spreekt uit teksten, beelden en vormgeving. Of dit nu verschijnt als boek, als tijdschrift, als multimediaal werk of als kunst en ambacht. Al deze vormen en verschijnselen zijn voor mijn idee schatplichtig aan het theater. Drama, muziek, en dans. Gekadreerd binnen een opstelling die zich als acteurs, in scenes of hoofdstukken, beweegt over een tijdlijn. Traditioneel met een begin, midden en einde. Tegenwoordig in verhaallijnen die een breuk met die traditie betekenen. Korte verhalen zijn wat dat betreft momentopnames die verwantschap hebben met de fotografie. Of met de beeldende kunsten. Je ziet wat binnen het kader is, maar een goede verstaander ervaart ook het belang van wat niet getoond wordt. Zoals tussen de regels lezen bij een tekst. Wat niet gezegd wordt zegt wellicht net zoveel als wat wel onder woorden gebracht is, of in beeld gezet. Zinrijke chaos.

Iedere ‘uiting’ is vroeg of laat onderhevig aan kritiek. Die terugkoppeling is het grondrecht van de lezer of de kijker, die de moeite neemt zijn of haar indrukken te delen. Wat meestal duidelijk maakt welk standpunt de beschouwer zelf inneemt. De hoogstpersoonlijke ervaring. Of die mening, dat oordeel, of die visie iets toevoegt is afhankelijk van de insteek. Daar heb je als maker geen invloed op. Je selecteert zulke opmerkingen op basis van ‘waar je iets mee kunt’. En ook dat is tijdgebonden. Net als een tijdschrift of een boek.

Op ieder gebied van het sociale weefsel vind je makers en consumenten. De professionele criticus als tussenhandelaar laat ik hier buiten beschouwing. Doeners doen dingen omdat zij het niet kunnen laten. Misschien wel omdat ook makers mediums zijn. Waar leven doorheen stroomt die een vorm vindt, als de golf in de zee. Als noten die als optelsom een melodie maken. Een verhaal dat tot leven komt in achtereenvolgende scenes, of moment opnamen. Vragen naar de waarde van creatieve activiteiten blijft nutteloos. Net alsof je een mening zou willen formuleren over het opkomen en onder gaan van de zon en de maan, of de wisselingen van het weer. Dit is een eeuwige dans, waarbij wij als toeschouwers tijdelijk zijn. Binnen een groter geheel waar je deel van uitmaakt en tegelijkertijd buitenstaander. Dat proberen te vangen met woorden of beelden is tijdverdrijf. Zolang het geen ander doel dient. ‘Heb je het nog naar je zin?’ is een gevleugelde vraag uit de tijd dat de oude vriend, uit het begin van deze bespiegeling, nog een collega was. En nee, een antwoord doet er niet toe…


7 thoughts on “Do you still enjoy yourself?

  1. Remco Boer vindt dit leuk.

  2. Kent Wayne liked your post.

  3. Jay Jasper liked your post.

  4. Stephanie Bouquet vindt dit leuk.

  5. Karin Bergmans vindt dit leuk.

  6. Jaclyn liked your post.

  7. That’s a Spicy meatball. Good times…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close