HABITAT

DE NEDERLANDSE VERSIE VIND JE ONDER AAN DE PAGINA


Sirens pass by on the highway at a distance of four hundred meters. A moped drives down the street below. The highway is a sound that looks a bit like a waterfall – a large unstoppable stream of noise – that slowly travels through the urban landscape. Closer, two travel alarm clocks tick the hours ahead at a steady pace. Occasionally interrupted by the sound of a water pipe that reacts with a blow to the closing of a tap somewhere in this building. If I may believe my own breathing, I am sitting here, behind the table where I press the keys of my laptop one by one with one finger. No, I’m not in a hurry. That is precisely the beauty of “falling out of time”. You live without time from moment to moment. Day-to-Day. You could extend that comparison to weeks, months, years. However, such a broad spectrum of time perception has ceased to exist. A neighbor (man or woman) tries to start a car, it doesn’t really work. Does he or she give up? Like early in the morning sometimes. After the eighth time, the engine starts and the car drives out of the street. Voices in the background. As long as you “live inside time”, such sounds are events that irritate you or leave you completely indifferent, underneath your conscious experience. You register them, but they do not reach your awareness. “Living outside of time” also means less and less feeling for the usual forms of meaning. Work, relationships, activities – let alone ambitions – fade into the consciousness of usually completely unimportant facts. Because the sounds that I have just mentioned are of no importance in everyday life. At most a background against which the daily actions take place. Waking up, drinking coffee, having breakfast. And so on. Until the day is over again. This intermediate area where – within time – your life takes place is now dim, it consists of a metaphysical fog that is more tangible than what you usually think of as “life.” Perhaps because the realization has dawned that everything is “temporary”. Investing in that antecedent seems to be outdated investment advice. In this way, you become just like the sounds that you register in the silence that has become your “habitat”. A location, an environment, or rather: a biotope. Conditions with soil. Those “within time” are experienced as bottomless, boundless and endless. Usually, or sometimes. In which sounds appear and disappear. Meaningless. So: “How do you want to (still) live? How did you live? What has your life been like? Who are you now?”

habitat

LEEFGEBIED

Op vierhonderd meter afstand komen sirenes voorbij op de snelweg. In de straat beneden rijdt een brommer weg. De snelweg is een geluid dat iets weg heeft van een waterval – een grote niet te stoppen stroom van geruis – die traag door het stadslandschap trekt. Dichterbij tikken twee reiswekkers de uren vooruit in een gestaag ritme. Af en toe doorbroken door het geluid van een waterleiding die met een klap reageert op het dichtdraaien van een kraan, ergens in dit gebouw. Als ik mijn eigen ademhaling mag geloven zit ik hier, achter de tafel waar ik één voor één de toetsen van mijn laptop indruk met één vinger. Nee, ik heb geen haast. Dat is nu juist het mooie van ‘uit de tijd gevallen zijn’. Zonder tijd leef je van moment tot moment. Dag na dag. Je zou die vergelijking door kunnen trekken naar weken, maanden, jaren. Zo’n breed spectrum aan tijdsbeleving heeft echter opgehouden te bestaan. Een buurman (of vrouw) probeert een auto te starten, het wil niet echt lukken. Geeft hij of zij het op? Zoals soms vroeg in de ochtend. Na de achtste keer slaat de motor aan en rijdt de auto de straat uit. Stemmen op de achtergrond. Zolang je ‘in de tijd leeft’ zijn zulke geluiden gebeurtenissen die je irriteren of volstrekt onverschillig laten, aanwezig onder je bewuste ervaring. Je registreert ze wel, maar ze dringen niet door tot je gewaarzijn. ‘Buiten de tijd leven’ wil ook zeggen steeds minder voeling hebben met de gebruikelijke vormen van zingeving. Werk, relaties, activiteiten – laat staan ambities – vervagen in het bewustzijn van gewoonlijk volstrekt onbelangrijke feiten. Want de geluiden die ik zojuist heb benoemd zijn in het alledaagse van geen belang. Hoogstens een achtergrond waartegen de dagelijkse handelingen zich afspelen. Wakker worden, koffie drinken, ontbijten. Enzovoorts. Tot de dag weer voorbij is. Dit tussengebied waar – binnen de tijd – je leven zich afspeelt is nu schemerig, het bestaat uit een metafysische mist die tastbaarder is dan wat je gewoonlijk voor ‘leven’ aanziet. Misschien wel omdat het besef is doorgedrongen dat alles ‘tijdelijk’ is. Investeren in dat voorlopige lijkt een achterhaald beleggingsadvies. Zo word je net als de geluiden die je registreert in de stilte die je ‘habitat’ is geworden. Een standplaats, een omgeving, of beter gezegd: een biotoop. Omstandigheden met een bodem. Die ‘binnen de tijd’ als bodemloos, grenzeloos en oeverloos worden ervaren. Meestal, of soms. Waarin geluiden verschijnen en verdwijnen. Zonder betekenis. Dus: ‘Hoe wil je (nog) leven? Hoe heb je geleefd? Hoe is je leven eigenlijk geweest? Wie ben je nu?’


8 thoughts on “HABITAT

  1. Henk Bonzet vindt dit leuk.

  2. Chaz liked your post.

  3. Andreas Koch vindt dit leuk.

  4. Eveline Blom vindt dit leuk.

  5. Ellis Willebrands vindt dit leuk.

  6. Pooja liked your post.

  7. Carla Koch vindt dit leuk.

  8. Kent Wayne liked your post.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close